Waar vind je ze nog, studenten die hun onderwijsinstelling bezetten? Dat zal vast wel om hun eigenbelang zijn! Net zoals die pubers die enkele jaren geleden op straat kwamen tegen de 1040 uren norm en en passant ongeveer alles sloopten wat er te slopen viel. Utrecht, hou de ramen dicht, want dit gespuis is tot het ergste in staat!
Nou vooruit, toch maar even kijken wat de beweegredenen zijn van deze jongelui die niet zonder gevoel voor anachronisme hun eisen kenbaar maken door met een megafoon hun leuzen te schreeuwen. 'Studenten moeten steeds meer betalen voor steeds slechter onderwijs,' zegt voorzitter Gerard Oosterwijk. 'En straks worden studenten gedwongen om een lening af te sluiten. Kinderen uit arme gezinnen zijn bang voor de hoge schulden die dat met zich meebrengt en zullen misschien niet gaan studeren. Het onderwijs wordt minder toegankelijk.'
Kijk eens aan, in tegenstelling tot de verwaande scholieren in 2007 die eigenlijk (geheel conform uitkomsten van hedendaags mentaliteitsonderzoek) vooral hun eigen belang voor ogen hadden, komen deze studenten de straat op omdat ze zich zorgen maken over ontwikkelingen die de zwakkeren in de samenleving aangaan.
Immers, de basisbeurs is in het geding. Juist de aanvullende studiebeurs voor de minder welgestelden dreigt door de bezuinigen op onderwijs als gevolg van –laten we dat vooral niet vergeten- de recessie veroorzaakt door de zeer welgestelden op de schop te gaan. Deze beslissing zou ons terugbrengen tot voor de val van de muur. Tot 1986 bestond namelijk de studiebeurs volledig uit een lening. Totdat door de toenmalige minister werd gesteld dat minder kansrijke kinderen hierdoor werden afgeschrikt om te gaan studeren omdat zij tegen de hoge schulden opzagen.
En wat zegt onze huidige minister Wouter Bos in een interview met Nu.nl? Het afschaffen van de basisbeurs in het hoger onderwijs is voor de minister van Financiën een bespreekbare optie bij de komende bezuinigingen. Dit zou betekenen dat studenten al hun studiefinanciering moeten gaan lenen. ‘Sommige landen kennen al een dergelijk systeem van studiefinanciering. Daar zie je dat studenten na een gewenningsperiode vrij snel genezen van leenangst’, zo liet Bos optekenen.
Met hun acties vandaag maken de studenten kenbaar dat zij het loze argument niet zomaar pikken dat er al een aantal landen zijn die een dergelijk systeem hebben ingevoerd. Dat is een goede zaak, want het getuigt van een kritische studentenpopulatie. En als we het dan toch over andere landen hebben: het verzet tegen het Bologna-akkoord groeit al enkele maanden over heel Europa. Studenten verzetten zich hiermee heftig tegen de commercialisering van het hoger onderwijs. De privatisering van onderwijs en de toename van toelatingsgelden wordt door de tegenstanders gezien als een rechtstreeks gevolg van het Europese akkoord dat erop gericht was de Europese onderwijsruimte te modelleren naar Amerikaans (competitief) model. Vooral Duitse en Spaanse studenten zijn hier al langer mee bezig. En vandaag hebben ook de Nederlandse studenten van zich laten horen.
Natuurlijk zullen er onder deze duizenden studenten meelopers zijn, die hun lege karretje hebben vastgehaakt aan de studenten die wel al iets te vertellen hebben, in de hoop zelf beter uit te komen. Sceptici zullen hen ‘praktische idealisten’ noemen. Wat er ook van zij, de studenten die vandaag de dag het lef hebben getoond om hun universiteit te bezetten, verdienen onze aanmoediging. Zelfs wanneer we het niet geheel eens zouden zijn met hun motieven of eisen, moet het ons hoopvol stemmen dat in deze tijd van ieder voor zich een tegengeluid klinkt op de plek waar de mensen die het later voor het zeggen krijgen gevormd worden. Bovendien, het was nat en koud vandaag. Een volledig opportunistische praktische idealist was lekker thuis gebleven.
