Pedagogiek
in praktijk

Ouders zijn geen vrienden, geen collega’s en geen tegenstanders

Samenwerken met ouders hoort bij het dagelijks werk in het onderwijs, maar verloopt niet altijd probleemloos. Verwachtingen kunnen uiteenlopen, emoties spelen een rol en de druk op scholen neemt toe. Onderwijsprofessionals bevinden zich daarbij regelmatig in een spanningsveld tussen beleidskaders, beschikbare ondersteuningsmogelijkheden en de behoeften van leerlingen en hun ouders. In deze complexe context vraagt professioneel handelen om meer dan ‘goed communiceren’.


Tijdens een voortgangsgesprek in groep 6 vertelt een leerkracht dat hij zich zorgen maakt over het leesniveau van Sam. In de klas krijgt Sam verlengde instructie en extra oefenmomenten, maar de vooruitgang blijft beperkt. De ouders reageren zichtbaar gespannen. Sams moeder zegt: ‘We oefenen thuis elke dag. We hebben recht op passende ondersteuning voor ons kind. Wat gaat de school concreet doen?’ Zijn vader vult aan: ‘We horen op andere scholen dat kinderen meteen extra begeleiding krijgen. Waarom duurt dit hier zo lang?’ De leerkracht voelt zich klem zitten. Hij weet dat de intern begeleider een wachtlijst heeft en dat het team heeft afgesproken eerst handelingsgericht in de groep te werken voordat externe ondersteuning wordt ingezet. Tegelijk ziet hij de onmacht en bezorgdheid van de ouders. Hij wordt voorzichtiger in zijn formuleringen en blijft vooral benoemen wat ‘nog onderzocht wordt’. Het gesprek eindigt zonder echte duidelijkheid of rust, met de afspraak om het over zes weken opnieuw te bespreken.

Lees hier het artikel of de complete PIP via Pedagogiek Digitaal of word abonnee.



Naar homepage