Laura Batstra plaatst kritische kanttekeningen bij de DSM-5, de vijfde versie van het handboek voor psychiatrische aandoeningen. Om overdiagnostiek te voorkomen doet ze een voorstel tot ”stepped diagnosis”. Volgens dit model worden eerst een aantal lichtere behandelstappen doorlopen, voordat verwezen wordt naar specialistische hulp waar DSM-classificatie plaatsvindt.
De Lely schreef het volgende betoog in het Reformatorisch Dagblad:
Ik ben het met Batstra eens dat er kritiek mogelijk is op het huidige gebruik van het DSM-classificatiesysteem. De betekenis van een classificatie wordt vaak overschat. Zo wordt ADHD regelmatig ten onrechte opgevat als een aanwijsbaar en oorzakelijk ”ding”, terwijl het in werkelijkheid niets anders is dan een naam voor een welomschreven patroon van aandachtstekort, hyperactiviteit en impulsiviteit. Een kind is niet druk omdat het ADHD heeft, maar het drukke gedrag krijgt de naam ADHD.
Daarmee is niet gezegd dat ADHD geen ziekte is. Ik beschouw ADHD als een (behandelbare) ziekte. Het gaat immers om een ontregeling van psychische functies die gepaard gaat met lijden en disfunctioneren. Erkenning daarvoor is op zijn plaats.
Lees hier het volledige bericht.
