De afgelopen jaren zijn we meerdere malen geconfronteerd met zware geweldsmisdrijven, waarbij jongeren de hoofdrol speelden. Zo werd in 2003 de verslaafde Anja Joos in Amsterdam door een groep jongemannen doodgeschopt. De jongste van deze groep was 17. In datzelfde jaar werd scholiere Maja Bradaric uit Bemmel vermoord. Haar lichaam werd vervolgens in brand gestoken. Een van de moordenaars was 16. Niet lang daarna zorgde de dodelijke aanslag door de 16-jarige Murat D. op Hans van Wieren, conrector van het Haagse Terra College, voor een nieuwe schok. BR>
In alle drie gevallen kregen de minderjarigen daders straffen vanuit het gewone (volwassenen) strafrecht. Dit terwijl de hoofdregel binnen het Nederlandse strafrecht is dat jongeren in de leeftijd van twaalf tot achttien jaar volgens het jeugdstrafrecht worden berecht. Ondanks de schijn die door genoemde gevallen wordt gewekt, is Nederland zeer terughoudend met het opleggen van zware straffen via het gewone strafrecht. Dit blijkt uit Weijers' onderzoek naar de bestraffing van jongeren in Nederland in de afgelopen tien jaar. In de incidentele gevallen waarin jongeren wèl straffen uit het gewone strafrecht krijgen opgelegd, is de motivering echter doorgaans zeer onbevredigend. Berechting van jongeren volgens het gewone strafrecht moet volgens Weijers beperkt blijven tot delicten waarop in het gewone strafrecht een maximumstraf staat van tenminste twaalf of vijftien jaar. Tevens doet hij aanbevelingen voor betere motivering.
Bron: Universiteit Utrecht
