Pedagogiek
in praktijk

Een kijkje achter de voordeur van pleeggezinnen

Leerkrachten zijn van onschatbare waarde, zeker ook voor pleegkinderen. Buiten de opvoeders zijn er maar weinig mensen die kinderen zo lang en intensief zien. Het bijzondere aan veel pleegkinderen is dat zij een totaal ander beeld kunnen geven. Op school kunnen ze het braafste kind van de klas zijn en thuis komt alle spanning eruit.
Een kijkje achter de voordeur van pleeggezinnen

Of op school valt het kind juist op door het aanvallende en agressieve gedrag, terwijl het thuis juist prima gaat. Waar er minder van het kind wordt gevraagd op het gebied van prikkels, onverwachte gebeurtenissen en sociale uitdagingen.

In het boek Hoe doen andere pleegouders dat? lees je als leerkracht honderden inkijkjes van pleeggezinnen. Omdat het beeld van een pleegkind voor ‘de buitenwereld’ zoveel kan verschillen met de belevingswereld van een kind, is pleegouder Klaartje de Vletter gaan rondvragen: hoe doen anderen dat? En vooral ook: wat heeft er in jullie pleeggezin gewerkt? 

Er kwam zoveel input, dat er een criteria werd gesteld: alleen als de ervaring ook praktisch uitvoerbaar was voor de lezer, mocht het in het boek. Een paar voorbeelden van de tips uit het boek: 

Op dagen dat de kinderen geen eten mee naar school hoeven te nemen, geef ik toch het vertrouwde lunchpakketje mee. Ook al blijft het onaangeroerd: het geeft rust.

Ik vraag juf om een oogje in het zeil te houden, ook al lijkt ons meisje enthousiast. 

Jarig zijn geeft minder spanning als we samen de dag doornemen. ‘Als je wil mag je op de stoel gaan staan als de klas gaat zingen, je mag ook zeggen dat je dat niet wil. Daarna ga je trakteren en de klassen rond. En vanavond is alles weer gewoon.’

Mijn pleegzoon van zes jaar zei ooit: ‘Wil je tegen juf zeggen dat ik een gewone schooldag wil?’

In overleg met juf hebben we de schooldag overgeslagen, zodat we uitgerust aan het kinderfeestje konden beginnen. Zo hebben we de prikkels beperkt.

Voor veel gezinnen is vakantie iets om naar uit te kijken. Bij pleeggezinnen kan het juist een periode van extra spanning en onrust zijn. De structuur is weg en het huis verlaten om op reis te gaan, kan allerlei traumatische reacties oproepen.

Over het boek Hoe doen andere pleegouders dat?
Het boek telt tien hoofdstukken: wees welkom, veiligheid en ontspanning, dagelijkse uitdagingen, spelen, hechting, familie, emoties, feest, koesteren & bewaren. Ieder hoofdstuk sluit af met toepasselijke zelfzorg-tips. Want als je als pleegouder (of leerkracht) niet goed voor jezelf zorgt, ben je minder goed in staat om aan te sluiten bij een kind. En in ieder hoofdstuk staan allerlei gedichten, boeken- en spelletjestips.

Wil je als leerkracht meer zicht op de belevingswereld van pleeggezinnen zodat je beter kunt aansluiten, dan is dit boek een aanrader. Door de korte stukjes, vele kleurenfoto's en de luchtige opzet, is het makkelijk te lezen. De tips die worden gegeven zijn ook vaak toe te passen in de klas. 

Dit boek is anders dan alle andere boeken tot nu toe. Een fijn boek gemaakt door heel veel pleegouders die een kijkje geven in hun dagelijks leven, van rouw tot het vieren van feestjes groot en klein, knutseltips tot ideeën voor gezinstradities...
Een feest aan herkenning, eindeloos veel tips en leuke ideeën. Een boek vól prachtige foto's, leest als een trein en het boek is als je het mij vraagt een superleuk cadeautje om te geven aan pleegouders, ouders en ook juffen, enz.

Bekijk het inkijkexemplaar  



Naar homepage